Nowe miasta odegrały ważną rolę w tej rewolucji agrarnej. Stare warsztaty w posiadłościach ziemskich traciły na znaczeniu na rzecz lepszych i bardziej wydajnych kuźni, młynów i warsztatów w miastach. Chłopi z obszaru północno-zachodniej Europy zbierali plony przy użyciu sierpów i kos o żelaznych ostrzach, a orali za pomocą żelaznych lemieszy i krojów pługa, których pozazdrościć mogliby im bogaci starożytni rzymscy rolnicy. Z kolei zwiększona ilość żywności była zarówno przyczyną, jak i skutkiem niewątpliwego wzrostu liczby ludności.