Wielu rodziców intuicyjnie unika badania dzieci pod kątem ADHD. Dlaczego? Z powodu własnych uprzedzeń? Czy odmawiając pogodzenia się z tym, że problemy syna lub córki mogą mieć związek z ADHD, nie wystawiają oceny własnym dzieciom – i przy okazji sobie samym? Czy w ten sposób nie przykładają ręki do podtrzymania uprzedzeń, przed którymi z pozoru chcą uchronić swoje potomstwo? Bez odpowiedniego leczenia wiele młodych osób jest zmuszonych samotnie dźwigać ciężar swoich problemów i jakby tego było mało, mierzyć się także z brakiem zrozumienia ze strony własnych rodziców.

Pierwsze medyczne opisy dzieci z ADHD pochodzą z lat osiemdziesiątych XIX wieku. Dziś szacuje się, że pięć–dziesięć procent ludzi na świecie ma ADHD, a w USA zaburzenie to zdiagnozowano aż u jedenastu procent uczniów. Diagnostyce wciąż poddaje się głównie dzieci i młodzież, ale znaczący jest również wzrost liczby dorosłych, u których stwierdza się ADHD.