Życie z ADHD

Od zawsze żyję z ADHD. Oprócz tego jestem matką dziec­ka z ADHD – może nawet dwóch. Na co dzień pracuję jako lekarka; miałam czterdzieści cztery lata oraz ukończoną specjalizację psychiatryczną, kiedy zdiagnozowano u mnie ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej. To była dla mnie ulga. Pomimo medycznego wykształcenia z trudem przychodziło mi zrozumienie, dlaczego nawet najłatwiejsze czynności życia codziennego często wydają mi się niewykonalne. Dlaczego na przykład organizowanie aktywności pozaszkolnych moich dzieci jest takim wyzwaniem dla mojego mózgu? Nie byłam w stanie nadążyć za czymś tak banalnym jak dotrzymywanie terminów zajęć, pamiętanie o tym, co należy mieć przy sobie, a także kiedy i skąd trzeba odebrać dzieci.