JEDEN: MY

Tak bardzo przywykłem do śmierci

Aż dziw, że sam jeszcze żyję.

Tak bardzo przywykłem do duchów

Że rozpoznaję ich ślady na śniegu.

Tak bardzo przywykłem do żałoby

Że topię swoje wiersze we łzach.

Tak bardzo przywykłem do ciemności

Że światło byłoby dla mnie udręką.

Tak bardzo przywykłem do śmierci

Aż dziw, że sam jeszcze żyję.

Terenti Graneli

Literatura e-book · audio Otwarte

Coraz mniej światła

Nino Haratischwili

ROK 1987. Związek Radziecki trzęsie się w posadach. W Gruzji coraz wyraźniej słychać głosy nawołujące do niepodległości. W zmieniającym się, ogarniętym chaosem, ale też tętniącym życiem Tbilisi dorastają cztery przyjaciółki: spragniona wolności, pełna życia Dina, rozsądna i pragmatyczna Ira, romantyczna Nene, siostrzenica najpotężniejszego przestępcy w mieście, oraz wrażliwa, w...